خبرطلایی :پس از آغاز جنگ و هجوم آمریکا به کشورمان، ایران در اسفند عملاً تنگه‌ی هرمز را به روی ترددهای بین‌المللی بست. گزارش‌ها می‌گویند آمریکا در تابستان محاصره‌ی متقابل ایجاد کرد و بارها نفتکش‌های حامل نفت ایران را منحرف کرد. در همین حال، ناوهای آمریکایی نفتکش‌ها را از آب‌های عمان در جنوب تنگه ، معمولاً شبانه و با ترانسپوندر خاموش عبور می‌دهند چرا که قانون و قاعده دزدان و قاچاقچیان جز این نیست.
از نظر منتقدان، همین جزئیات کلید ماجراست. کشتی‌ای که قانونی و آشکار تردد می‌کند، ردیاب خود را خاموش نمی‌کند و شبانه از کناره‌ی آب‌ها نمی‌گذرد. خاموش کردن ردیاب‌ها همان الگویی است که سال‌ها آمریکا برای متهم کردن ایران به «ناوگان سایه» از آن استفاده می‌کرد. حالا همان روش، این بار زیر چتر ناوهای جنگی، برای رساندن نفت به بازار به کار می‌رود.

چرا ترامپ به این مسیر نیاز دارد؟

پاسخ در ناترازی سوخت است. قیمت نفت بالا مانده و قیمت‌ها در داخل آمریکا هم بالاست؛ گزارش‌ها از عبور قیمت گازوئیل در آمریکا از ۶ دلار در هر گالن برای نخستین بار سخن گفته‌اند. رئیس‌جمهور آمریکا هم گفته بود قیمت نفت تا بعد از انتخابات میان‌دوره‌ای پایین نمی‌آید. یعنی فشار سیاسی داخلی، دولت او را به سمت هر راهی که نفت بیشتری به بازار برساند سوق داده است.
ترامپ در بیانیه‌های خود تأکید کرده که نفت بیشتری نسبت به پیش از جنگ از تنگه عبور می‌کند. اگر این حرف درست باشد، یعنی تنگه‌ای که بسته اعلام شده، با کمک نیروی نظامی خارجی و بدون اجازه‌ی کشور ساحلی باز نگه داشته می‌شود و این تجلی همان ضرب المثل است که می‌گوید شتر در خواب بیند پنبه دانه … و دلیلی بر هذیان گویی لاف زنی چون سگ زدری چون ترامپ .
البته بایدپرسید: اگر این عبور مشروع و علنی است، چرا باید شبانه و بی‌ردیاب باشد؟

نتیجه
نفت تنها یک کالا نیست؛ ابزار فشار است. ترامپ هم‌زمان می‌خواهد نفت ایران را از بازار حذف کند و نفت دیگران را از همان تنگه رد کند تا قیمت‌ها کنترل شود. این سیاست، از نگاه منتقدان، دو چهره دارد: برای ایران «تحریم و محاصره» و برای خودشان «عبور امن». وقتی ردیاب‌ها خاموش می‌شوند و ناوها شبانه اسکورت می‌کنند، نام آن در هر ادبیاتی «قاچاق» است، حتی اگر پرچم آمریکا بالای سرش باشد سیاستی ابتر که الان بیشتر از همه گریبان گیر ترامپ و کشور آمریکا شد.
امروز قاچاقچی مو زرد (ترامپ) با اقدامات نابخردانه خود در اوج استیصال و درماندگی قرار دارد تا بدانجا که برای رها شدن از این مرداب به اقدام انتحاری و ابلهانه ای تا قاچاق سوخت و … دست می زند.

نویسنده سرهنگ علی صباحی فرد معاون اجتماعی پلیس امنیت اقتصادی فراجا