اسناد قابل معامله در بورس یکی از ابزارهای نوین مالی است که در سال 2006 میلادی وارد بازارهای مالی شد و مورد استقبال ناشران و سرمایه‌گذاران قرار گرفت. این اوراق‌بهادار ترکیبی از خواص اوراق قرضه و صندوق‌های قابل معامله در بورس را دارا است. این اسناد بازدهی یک شاخص پایه را ردگیری می‌کنند ولی برخلاف صندوق‌های قابل معامله در بورس، ناشر اقدام به خرید دارایی پایه نمی‌کند.

به گزارش خبرطلایی به نقل از روابط عمومی بورس تهران و به نقل از مدیریت تحقیق و توسعه، اسناد قابل معامله در بورس یکی از ابزارهای نوین مالی است که در سال 2006 میلادی وارد بازارهای مالی شد و مورد استقبال ناشران و سرمایه‌گذاران قرار گرفت. این اوراق‌بهادار ترکیبی از خواص اوراق قرضه و صندوق‌های قابل معامله در بورس را دارا است. این اسناد بازدهی یک شاخص پایه را ردگیری می‌کنند ولی برخلاف صندوق‌های قابل معامله در بورس، ناشر اقدام به خرید دارایی پایه نمی‌کند.

به عبارت بهتر ناشر با انتشار این اسناد اقدام به تأمین مالی کرده و متعهد می‌شود ضریبی از بازدهی شاخص پایه را به سرمایه‌گذاران پرداخت ‌کند. این ضریب همان خاصیت اهرمی بازدهی این اسناد است. بورس‌های اوراق بهادار شاخص‌های بسیار زیادی از جمله شاخص‌های سهام، ارز، کالا، قرارداد آتی و امثال آن را به عنوان شاخص پایه مجاز برای این اسناد تعریف کرده‌اند. ‌این ابزار دارای ریسک بالایی است و استفاده از آن برای سرمایه­ گذاران حرفه­ ای پیشنهاد شده است.

علاقه مندان برای مشاهده گزارش کامل اینجا را کلیک کنند.