سهام پتروشیمی‌ها همواره نوسان‌هایی را برای سرمایهگذاران به دنبال داشته، اما در این بین برخی از پتروشیمی‌ها رویکرد متفاوتی اتخاذ کرده و با مدیریت صحیح، شیب سرمایه را افزایشی و یا بدون تنش قرار دادهاند. پتروشیمی کرمانشاه یکی از این نمونه هاست که در بازار بورس هم حرف‌های جالبی برای گفتن دارد.
خبرطلایی : در شرایطی که بسیاری از شرکت‌های پتروشیمیایی با کاهش نرخ جهانی محصولات، محدودیت در تأمین خوراک و فشار‌های ارزی روبهرو هستند، پتروشیمی کرمانشاه با سودآوری پایدار، نظم مالی و پروژه‌های توسعهای، به یکی از گزینه‌های با ثبات در بازار سرمایه ایران تبدیل شده است.

سودآوری سالیانه بررسی صورت‌های مالی سال ۱۴۰۳ این شرکت نشان می دهد که با وجود بیش از ۱۰۰ روز توقف تولید به دلیل محدودیت گازرسانی، پتروشیمی کرمانشاه توانسته است سود خالصی در حدود ۲،۰۰۰ میلیارد تومان به ثبت برساند. این سطح از سود، معادل بیش از ۱۹۷ تومان به ازای هر سهم است؛ عددی که با توجه به وضعیت کلی صنعت اوره، قابلتوجه و کمریسک تلقی میشود. مجمع اخیر پتروشیمی کرمانشاه نیز نشان داد که تا چه حد پیشرفت نسبت به سال‌های قبل از نظر مالی در این مجموعه انجام شده است. مجموع‌های که در شرایط بحرانی دو سال اخیر توانسته خود را حفظ کند و افزایش سرمایه را نیز چاشنی کار خود قرار دهد، میتواند آیند‌های آرام برای مخاطبین خود به تصویر بکشد.

صادرات؛ مزیت رقابتی پایدارنزدیک به سه چهارم فروش کرماشا از محل صادرات انجام میشود؛ موضوعی که این شرکت را نسبت به نوسانات نرخ ارز حساس، اما از تلاطم‌های داخلی بازار ایران تا حدی مصون نگه میدارد. کشور‌های همسایه از جمله عراق، ترکیه و اردن، بازار‌های هدف اصلی محصولات اوره شرکت هستند و موقعیت جغرافیایی کارخانه در غرب کشور، دسترسی به این بازار‌ها را تسهیل کرده است.

فاز دوم؛ جهشی در ظرفیت تولید و سودآورینقطه عطف آینده کرماشا را باید در پروژه فاز دوم این مجتمع جست‌و‌جو کرد. این پروژه، که با هدف افزایش ظرفیت تولید اوره و آمونیاک طراحی شده، هماکنون در مراحل پایانی اجرا قرار دارد و طبق گزارش‌های رسمی، بیش از ۸۰ درصد پیشرفت فیزیکی دارد. بهرهبرداری از این فاز میتواند ظرفیت تولید را تقریباً دو برابر کرده و سودآوری شرکت را وارد مرحلهی تاز‌های کند.

کرماشا، گزین‌های برای سرمایه گذاران محافظه کارسهام کرماشا در ماه‌های اخیر نوسانات محدودی داشته، اما تحلیلگران بازار معتقدند با توجه به ثبات نسبی در فروش صادراتی، افزایش احتمال گشایش‌های ارزی و روشن بودن آینده تولید، این سهم میتواند انتخاب مناسبی برای سرمایهگذاران میانمدت و بلندمدتی باشد که به دنبال بازدهی باثبات و ریسک پایین هستند.